Najczęściej można zaobserwować zawilgocone budynki, z powodu braku izolacji poziomej lub pionowej lub jej uszkodzenia. Problem braku izolacji dotyczy starych jak i nowych budynków, gdzie często przez błędy budowlane lub upływ czasu dochodzi do zawilgocenia murów.

W przypadku braku izolacji woda wraz z solami mineralnymi wnika w kanały kapilarne materiału budowlanego. Każdy materiał ma inną porowatość i tak np. cegła, zaprawa murarska czy kamień wapienny bardzo dobrze chłoną wodę, gdyż liczebność kanałów kapilarnych dochodzi aż do 25% masy. Wynikiem zetknięcia się takiego materiału budowlanego z wodą ściana zachowuje się jak przysłowiowa gąbka chłonąca wodę. Taki efekt nazywamy podciąganiem kapilarnym.

Najczęstsze skutki podciągania kapilarnego to:

• Zwiększenie kosztów ogrzewania obiektu. Zawilgocone ściany znacznie tracą własności izolacyjne, co skutkuje zwiększoną utratą ciepła. Im większe zawilgocenie tym wyższe rachunki.
• Obniża się wartość obiektu z powodu występowania łatwych do zaobserwowania efektów zawilgocenia, takich jak: odpadanie tynków czy odklejanie się tapet, wykwity solne, wykwity grzybów pleśniowych oraz nieprzyjemny zapach stęchlizny.
• Choroby układu oddechowego, choroby reumatyczne oraz alergie. Wysoki poziom wilgotnego powietrza ma zły wpływ na stan zdrowia mieszkańców zawilgoconego obiektu.
• Na zawilgoconych murach pojawiają się rożnego rodzaju grzyby pleśniowe niejednokrotnie szkodliwe dla zdrowia tj.: aspergilus flavus, aspergilus fumigatis, czy patogenez. Grzybów tych jest o wiele więcej, jeśli występują w znacznej ilości,są widoczne gołym okiem, decyzja o rozpoczęciu osuszania obiektu ma wymierny wpływ na stan zdrowia jego mieszkańców.